Yolculuğa Övgü

Yolların hep bir yere vardığı varsayılır, en azından yola hep bir yere varmak için çıkılır. Önemli olan yolun kendisi derler ama yolun başında önemli olan sadece varmak olur. Oysa sadece yürümek için yola çıkılmaz ki…Yunan şair şöyle sesleniyor seneler öncesindeki Oddyseus’a:

“Hiç aklından çıkarma İthaka’yı, oraya varmak senin yegane yazgın”

Varmak önemli, varmak, varma düşüncesi bizi yolda tutar. Bazen öyle limanlardan geçeriz ki, o liman ardımızda kalmadan anlamayız ne eşsiz şeylerden vazgeçtiğimizi…

Varmak önemli, varmak için vazgeçeriz, varmak bizi yola koyar, ama yol değiştirir. Yola çıkan kişiyle ulaşan kişi çoğu zaman aynı olmaz. Belki ulaşan kişi böyle bir yolculuğu asla istemeyen kişidir artık…

Ulaşan kişi, geri dönmeyi isteyen kişi olduğunda, yolculuk nedir?

Matematiğin bir mutlak sıfır tanımı vardır, bir noktaya gidip başladığın noktaya geri döndüğünde aslında hiç hareket etmemiş sayılırsın. En azından sayı doğrusu üzerinde bu böyle. İnsan yolculuklarını alıp öyle olduğu gibi basit bir sayı doğrusuna yerleştiremeyeceğimizi söylediğinizde, matematiğin size itirazı olmayacaktır.
Başladığı nokta, ulaştığı nokta ve tekrar dönmek istediği başlangıç noktası insan için birbirinden ayrı üç noktadır.

İnsan başladığı noktaya döndüğünde, başladığı noktaya dönmez.

Oddyseus’un ulaşmak istediği İthaka’sı yıllar önce ardında bıraktığı yerdi; geri dönen aynı adam olmadı, bekleyen aynı İthaka değildi.

Gerçek olan tek şey vardı: Yolculuk yapılmalıydı!
Yolculuk orada, yolculuk hep orada, yolculuk, Gizli Tanrı!

Tanrı, ama bunun bilinmesini istemiyor, orada değilmiş gibi davranıyor. Biz daha farkına varamadan kendisine tapmamızı istiyor. Övünmeyi sevmiyor, ulaşılması gereken yeri daha önemli gibi gösteriyor.
Ve kendisi sanki bir an önce kurtulunması, tamamlanması gereken bir çile gibi.
Asıl rolü dostuna veren yüce gönüllü tanrı, yolculuk.
Yalnız yeterince derinlikli görebilen kulları onun farkına varıyor belki her adımının anlamını hissederek yaşıyor.
Öyle…
Öyle veya değil, yolculuk kendisine bir amaç yaratıyor.
Yaratıyor ve ulaşılan ve ulaşılamayan onlarca diyar ardında gerçek olan tek şey yolculuk oluyor.
Bazen görüp görebildiğimiz tek şey yolun kendisi oluyor.

Bu durumda, yapılıp yapılabilecek en güzel şey; güzel bir rota seçmek!
Ulaşamasak bile güzel bir yolda yürümek…
Bizi canlı tutan şey, yer değiştirme isteğimiz.
En tembelimiz bile orada uzun süre kalmayı istemez…
Bütün yolların bir yere bağlandığı varsayılır çünkü o şiirde dendiği gibi:

“Bütün sular denize ulaşır!”

Hasan Hüseyin Akis

YolveMacera

Paylaşmak İsterseniz...

Bunlara da Göz Atın

Bir Ağaç Neye Yarar?

Tahmin ettiğinizden çok daha fazla işe yarar. Şöyle bir düşünün: Çevrenizde ağacın katılmadığı ne var? …

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir