Hayatın Özü Değişimdir

Değişime inanır mısınız? Hayatın özüdür değişim. Olmazsa olmazıdır.

Her gün geçtiğimiz sokaklar değişir, evler yıkılır, yeni evler yapılır. Yemyeşil bir parkın yerinde bir bakarsınız beton yığını bir bina yükselir. Ağaçlar sonbaharda yaprak döker, ilk baharda çiçek açar, bir dal kurur, yeni bir dal filizlenir, sonra bir yangın çıkar ormanlar çöle dönüşür.

Bir tomurcuğun güle dönüştüğü anı yakalayamadığımız gibi , büyüdükleri anı yakalayamasak da bir bakarız bebekler büyüyüp okula başlamış, okul bitmiş, yuvadan uçmuşlar. Bizler günlük koşuşturmacalarımız içinde çok farkına varamasak da baş döndürücü bir hızla değişmektedir aslında her şey.

Yaşadığımız mekânlar, hayatımızdaki insanlar değişir. Dahası biz değişiriz. Her gün aynaya baktığımız halde o çizgilerin ne ara oluştuğunu anlayamaz, saçların beyaza dönüştüğü anı göremeyiz.

Yediklerimiz, içtiklerimiz, giydiklerimiz, zevklerimiz değişir. Daha önce “Asla!” dediklerimiz bir bakarsınız vazgeçilmezimiz olmuş, vazgeçilmezlerimiz geçmişin sayfaları arasında kaybolmuş.

Hayat kitabında satır aralarını okumayı başarıp, daha önce göremediklerimizi görmeye başladığımızda bakış açımız, düşüncelerimiz, düşlerimiz değişir.

değişim

Farkındalığımız arttıkça ideallerimiz, seçimlerimiz ve gelecekten beklentilerimiz değişir. Savaşlar, barışlar, beklenmedik felaketler derken coğrafyalar, sınırlar, liderler değişir.

Güç simgesi ülkeler parçalanır bölünür, milyonları ardından sürükleyen liderler yok olur gider. Hayat devam eder ama. Hayat devam ettikçe değişim de devam eder.

Yakılan ağaçların yerine yeni fidanlar dikilir. Yeni yapılan parklardan çocuk sesleri yükselir. Dünün toy çocukları ak saçlı bilgeye dönüşür. Karanlık bir tünelde zorlukla yolumuzu bulmaya çalışırken biri gelir ışık olur aydınlığa ulaştırır.

Değişime karşı çıkanlar ısrarla değişimi görmezden gelmeye çalışsa, inkar etse, her şeyi değişim öncesine döndürmeye çabalasalar da bunu başaramazlar. Kötülüğün maskesi düştüğünde umudun ve güzelliğin filizi yeşerir.

Hayatın özüdür değişim. Olmazsa olmazıdır, “iyi ki”sidir.

68 Baharı’nda Paris duvarlarında asılı afişlerden birinde şunlar yazılıydı:

“Eğer hiçbir şeyin değişmeyeceğini düşünüyorsam, ben bir alığım. Eğer düşünmek istemiyorsam, bir korkak. Ve eğer hiçbir şeyin değişmemesinin benim çıkarıma olacağını düşünüyorsam alçak…” •

Nuray Bartoschek

nuraybartoschekbd@gmail.com

YolveMacera

Başa dön tuşu